Bergwater en zwarte haver

Weer een fietstocht door de bergen. Dit keer in een andere vallei, op een andere tijd maar met mijn trouwe metgezel opnieuw hoog boven me: de zon. Ik koos voor een route die deels over onverharde paden liep, een gokje, want de sneeuw leek nog niet overal te zijn gesmolten.

WP_20170317_17_00_43_Pro

Na een klim door het bos kwam ik bij een verlaten berghut, een Almhütte zoals dat in Tirol heet. Voor de hut stond een beektap; vers bergwater! De smaak hiervan is niet te vergelijken met wat er in Nederland uit de kraan komt, ijskoud en vol met mineralen. Ik besloot op de terugweg mijn fles hier te vullen zodat ik een liter kon gebruiken voor een nieuwe receptuur.

Het onverharde pad werd tijdens het klimmen steeds ijziger, ik koos voor de asfaltweg die zich door de velden omhoog slingerde. Ik stelde me voor wat hier zou groeien… Niet lang daarna zag ik een boer naast de weg staan, ik sprak hem aan en vroeg of dit zijn land was. Dat was het, en ik had geluk: hij verbouwt biologische granen en groenten. Ik raakte aan de praat met boer Georg en hij vertelde me over het project waarbij oude (bijna vergeten) Tiroolse granen weer opnieuw onder de aandacht gebracht worden.                                                                                                                       

Georg verbouwt naast spelt ook haver, de Obernberger Schwarzhafer. De naam zegt het al, deze haversoort is zwart! Daar zie je niet veel van na het pletten of malen, het is alleen de zemel die een donkere in plaats van lichte kleur heeft. Gewone zwarte haver wordt op grote schaal gebruikt in paardenvoer, deze Tiroolse bergvariant is echter schaars geworden en smaakt veel zoeter volgens Georg; de invloed van de bergen. Deze zwarte haver werd vroeger vooral in het Wipptal geteeld, dichtbij de Brennerpas. De voermannen die met paard en wagen over de pas moesten roemde, de zwarte haver daarom als perfecte energieleverancier voor hun viervoeters. De lokale boeren vormde op die manier “tankstations’’ voor de paarden. Gefascineerd door zijn verhaal vroeg ik Georg of ik wat haver kon kopen. Hij gaf me een zak van zijn havervlokken, die ook  in MPreis supermarkten te koop is. Georg gaat binnenkort zijn haver inzaaien, haver is namelijk een graansoort die geen winterkou nodig heeft. Aan het einde van de zomer is de haver klaar voor de oogst.

IMG_7363

Ik kon bijna niet wachten om te gaan bakken met Georg’s berghaver Na een prachtige afdaling in de avondzon ging ik aan de slag: bergwater, geroosterde Tiroolse zwarte haver en Oostenrijkse speltbloem. De geur die de oven de volgende dag produceerde was iets tussen nootachtig en zoet in, en de kruim was zo zacht als zijde…

IMG_7370

Het project waar Georg’s zwarte haver onder valt heet “Alte Tiroler Getreidesorten” en dient als brug tussen natuurbescherming, omgevingsbewuste landbouw, onthouden van cultuurgoed en de verkoop van biologische kwaliteitsproducten. Meer van deze prachtige producten worden verkocht onder het merk Bio vom Berg.

IMG_7378

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s