Zonnestralen over Middenmeerse zeeklei

“Morgen gaan ze de grond in, prachtig weer, Vincent!”

Eb en vloed, stroomgeulen en krijsende meeuwen… Op een zonovergoten zondagmiddag is het gevoel onwerkelijk, hier heerste vroeger het regiem van de zee.

De Eerste Wereldoorlog bracht nood aan de man. Er was land nodig, land om de hongerige bevolking te voorzien van voldoende voedsel. “Loopende van de Noordhollandsche kust door het Amsteldiep naar het eiland Wieringen en van dit eiland naar de Friesche kust bij Piaam”. Toenmalig minister van Waterstaat, Dokter Lely, kreeg zijn zin. De dijk verscheen en op 21 augustus 1930 viel de Wieringermeer droog.

Vandaag de dag is het de geboortegrond van biologische granen die op de wind gemalen worden tot geweldig meel en bloem. Spelt, rogge, haver, maar bovenal lavett! Een baktarwe waar ik gek van ben, en we gaan haar nu zaaien!

lv7

“Bijna 88 jaar later Harry, dat klinkt eigenlijk heel dichtbij…”. Op 22 april 2018 zit ik naast boer Harry Donker op zijn John Deere in Middenmeer.  Ik hoor de tarwekorrels achter ons rollen in de zaaimachine. We rijden keurige banen, GPS gestuurd en op de centimeter nauwkeurig. ” 180 kg biologische zomertarwe per hectare, uiteindelijk komt er zo’n 6 tot 7 ton graan van die zelfde hectare af.” Ik laat het even op me inwerken…  Bijna 40 maal zoveel! We keren, rijden een nieuwe baan en turen samen naar de zachtjes zakkende voorjaarszon.

lv14.jpg

Harry zet zijn machine stil. “Even kijken of we goed gaan.” Hij stapt uit, meet de rijafstand en kijkt of de korrels diep genoeg zitten. Zijn tevreden blik spreekt voor zich; “dat gaat mooi!”. De keuze voor lavett-tarwe is niet zomaar gemaakt. “Ze groeit mooi op mijn land, heeft weinig last van ziektes en geniet van het hoge aantal zonuren hier. Dat vertaalt zich in een baktarwe met relatief veel eiwitten”.

lv8

Langzaam komen we dichter bij de rand van de akker en ik vertel Harry over mijn fascinatie voor de weg van graan tot brood. “Gezaaid door mij, gemalen door molenaar Vincent en jij bakt er mooi mee; cirkeltje rond!” Tussen mijn verhalen door zie ik Harry zijn graanvoorraad in de bak achter ons controleren. “We gaan het denk ik net halen met deze voorraad, gok ik. Stap jij anders maar uit, dan heb je wat mooie plaatjes van buiten”.

Terwijl hij zijn laatste banen rijdt lig ik in de keiharde zeeklei van Middenmeer op mijn buik. Vroeger de bodem van de zee, nu de wieg van geweldig graan. Harry moet lachen om mijn passie; “Kom over een week maar weer kijken, met dit weer vliegt het de grond uit”.

lv9.jpg

Precies een week later sta ik weer op Harry’s land: minstens 6 centimeter geeft mijn duimstok aan! IMG_3002

Ik loop over het land, Harry had geen tijd om mee te gaan. Even later rinkelt mijn telefoon: “Mooi he, ze zijn al een eindje…” In een week van korrel tot ontkiemende tarwe, fascinerend…

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s